Tüm renklerim solduğunda, kalbime yazdığım o güzel hatıralarım da teker teker silinmeye başladı git gide. Hala yapabiliyorken bir anı daha paylaşmak isterdim seninle, lütfen gel, bu ölüm soğuğu odada insan umutsuzlukla başbaşayken bir ses bir nefes arıyor eskilere dair, dedim ya seni bekliyorum ölüm döşeğinde, bir an önce gel lütfen...
Hatırlarmısın çocukken parklarda koşuşturur havaya yayılan pamuk şekeri kokusunu hiç durmadan içimize çekerdik,ne kadar da saftı değilmi, pembe senin rengindi, bende her defasında farklı bir renk seçerdim pamuk şekerlerin arasından. Deliler gibi koşturur, köşe kapmaca oyununda herbir köşeyi fethederdik. Birde haylazlıklarımız vardı tabi...Vapura bindiğimizde denizin uçsuz bucaksız umutlarıyla bir arada seyre dalardık gökyüzünü ve hayal kurardık geleceğe dair ne varsa...
Hadi beklemeden gel, diyorum ya hala yapabiliyroken bir anı daha yaşamak istiyorum seninle...





Feature : [link]
Feature : [link]
Feature : [link]